Een meisje en een schipper (Ernst Wettig-Weissenborn)

From ChoralWiki
Jump to navigation Jump to search

Music files

L E G E N D Disclaimer How to download
ICON SOURCE
Icon_pdf.gif Pdf
Icon_snd.gif Midi
MusicXML.png MusicXML
Finale_2014_icon.png Finale 2014
File details.gif File details
Question.gif Help
Editor: Wim Looyestijn (submitted 2023-01-18).   Score information: A4, 3 pages, 41 kB   Copyright: CPDL
Edition notes:

General Information

Title: Een meisje en een schipper
Composer: Ernst Wettig-Weissenborn
Lyricist:
Number of voices: 4vv   Voicing: SATB
Genre: SecularBallade

Language: Dutch
Instruments: A cappella

First published:
Description: 

External websites:

Original text and translations

Dutch.png Dutch text

1. 't Was ochtend. Een meisje ging wand'len aan 't strand.
Een bootje, dat vlagde lei reê (= lag aan wal).
En straks was de vriend'lijke schipper ter hand,
die sprak: "Schoon kind wilt ge meê?
't Is het rechte getij om te varen,
nu de morgenzon glanst op de baren.
Grijp moed, schoon kind, en vaar meê!"

2. Het meisje met blosjes op voorhoofd en wang,
stond peinzend aan 't ruim van de zee.
Daar klonk uit den hogen een tovergezang,
daar murmelde 't zacht langs de reê:
"Ga varen, lief kind, ga varen.
De morgenzon glanst op de baren.
Gij voert het geluk met u meê!"

3. Maar tranen bedauwden een moederlijk oog.
Het scheiden, het missen doet wee.
En troostend begon weer de zang van omhoog,
en blijde herhaalde de reê:
"Laat varen, 't jong paar, laat varen,
gelijk van gemoed en van jaren,
doorkruist het een veilige zee."

4. Wat deed nu het meisje? Het waagde de kans,
en luid riep de schipper: Hoezee!
En de golfjes droegen met vrolijke dans
hun bootje van de effene reê:
"Blijf varen jong paar, blijf varen,
gewiegd op de hupp'lende baren,
in 't zonlicht van voorspoed en vreê!"

English.png English translation

A morning bright, a morning fair to view.
Along the strand a young maid came a-strolling.
A boat she saw at anchor by the shore,
gently rocking, flag a-fluttering.
A sailor, as she passed, called out to her:
'Fair child, pray come and sail away with me.
The morning sun is shining on the waves.
Take heart, fair child, and sail the seas with me.'

A blush came to the maiden's comely cheeks:
lost in thought, she gazed upon the sea.
A haunting song came softly from on high;
sea and shore were both as if enchanted:
'Go sail the seas, dear child, why tarry here?
The morning sun is shining on the waves.
Fortune will attend you everywhere.'

Her mother, though, could not forbear to weep:
the pain of parting made her sorely grieve.
Again the song entrancing from above,
echoing along the shining shore:
'Let the two young people sail the seas ¬
- both alike in spirit and in age ¬-
voyage safely, safely come to shore.'

So fair an offer she could not resist.
The sailor's heart at this glad news rejoiced.
The tide was right; the anchor then was weighed:
'Sail on, young lovers, look not back, sail on,
rocked upon the ever dancing waves,
sail towards prosperity and peace.'
(Translation: Mick Swithinbank)