Anima mea cur detineris (Giovanni Legrenzi)

Anima mea cur detineris in saecularibus curis?
Suscipe caelum, despice terram, respice temetipsam.
Non enim creata fuisti ut sepellaveris in terra
sed ut terrena contemnes transueharis in caelum.
Quid speras anima in voluptatibus mundi?
Illudunt, eludunt, deludunt,
inficiunt, deficiunt, interficiunt.
Cave, latet anguis in herba.
Amicitia fallax delitiae fugaces,
laetitia tristis, praestantia vilis,
elatio cadentes dulcedo amara,
pulcritodo pulcritodo deformis.
Anima, surge, propera, recede,
fuge avola apparentibus umbris,
a disparentibus larvis,
a delitiis terrenis.
Latet anguis in herba.
Quare cura dilige solum Deum
famulare Deo meditare de Deo,
quiesce tantum in Deo.
Ibi iocunditas sine maestitia,
ibi tranquillitas sine tristitia,
ibi perennitas sine nequitia,
quiesce in Deo.
O beninge me Creator,
Pater tutor et curator,
refrigerium, consolator tuorum fidelium,
ne despicias me clamentem,
ne condennes me peccantem,
ne contemnas me sperantem in tua clementia.
Da me vivere obedientem,
da me mori diligentem
da me suscepi gaudentem in caelestem patriam.